e-mail: info@sasam.be
 
     
 
   
    Doel
    Historiek van de vereniging
    Aspirant lid
    Raad van beheer
    Sasam vzw
    Zin om mee te werken?
    Steun SASAM
     
   
    David Van Gysel
    Mag er over gevoelens gepraat worden?
    Van politisering naar menselijke kwaliteitszorg.
    Soms moeilijk ... maar moeilijk gaat ook .
    Vroeg in de ochtend....
    Lieve
    Mag gepubliceerd
     
   
    Wat is stalking
    Daders
    Daderprofiel
    Slachtoffer
    Gevolgen
    Aard van het trauma
    Secundaire victimisatie
    geweld
    Wetgeving
     
   
    De mobber
    Oorzaken
    Gevolgen
    Aard van het trauma
    Secundaire victimisatie
    Sasam helpt
    Hulp aan bedrijven
    Verband tussen lijden en leiden of omgekeerd
    wetgeving
     
   
    Plagen of pesten
    Waarom pesten leerlingen
    Uitingen van Pestgedrag
    Gevolgen
    Aard van het trauma
    Secundaire victimisatie
    Zelfverwonding
    Het slachtoffer
    Getuigen
    Wat kunnen we doen?
    Goed om te weten
    Voor ouders
    Slachtofferopvang
    Antipestverdrag
    Aanpak op de school
    Werkgroep onderwijs
     
   
    Interview in Goed gevoel
    Reportage in Fedra
     
   
    Wetsvoorstel De Schamphelaere
     
   
    Bastaproject
    Project Telealarm
     
   

Zelfverwonding

Een minder makkelijk onderwerp, maar helaas is de druk voor sommige kinderen zo groot dat ze zichzelf verwonden. Ik heb geen exacte cijfers maar in mijn loopbaan als schooldirecteur ben ik het wel een aantal keren tegengekomen. (Josy Claes)

Laten we het onderwerp opsplitsen in volgende onderdelen: ;Wat houdt zelfverwonding eigenlijk in?

    Waarop kan zelfverwonding wijzen?
    Waarom verwonden kinderen zichzelf?
    Zijn er overeenkomsten met zelfmoord?
    Hoe kan je je kind helpen van die zelfverminking af te geraken?

Wat houdt zelfverwonding precies in?
Zelfverwonding komt onder allerlei vormen voor:

    Zichzelf snijden met een scherp voorwerp meestal op een plek die normaal gesproken niet zichtbaar is voor de buitenwereld, bijvoorbeeld de dijen of de buik.
    Zichzelf brandwonden toebrengen,
    met de vuisten en/of het hoofd hard tegen de muur bonken,
    zichzelf in het gezicht slaan.

Zelfverwonding kan wijzen op

    erfelijke factoren,
    een instabiele gezinssituatie,
    emotionele verwaarlozing,
    seksueel misbruik,
    of een combinatie van één of meerdere factoren.
Het komt bij meisjes vaker voor dan bij jongens. Waarschijnlijk richten jongens hun agressie meer naar buiten en meisjes meer naar binnen.

Waarom verwonden kinderen zichzelf?

Het feit dat juist lichaamsdelen verwond worden die in het dagelijkse openbare leven door kleding afgedekt zijn en dat ze alles doen om hun wonden verbergen wijst erop dat het niet om een wijze van aandacht trekken gaat.

Experts zien zelfverwonding als een manier waarmee die kinderen even miserie hanteerbaar maken. De onverwerkte geestelijke pijn en druk waaronder ze gebukt lopen is vaak zo groot dat het veroorzaken van lichamelijke pijn bij henzelf ervoor zorgt dat ze voor een bepaald moment even verlost zijn van zelfhaat en eenzaamheid. Ze staan machteloos ten opzichte van de hele situatie waarin ze zich bevinden maar hebben toch nog controle over wat ze met hun eigen lichaam doen.

Daarom kan zelfverwonding verslavend werken.
    Er is de korte ontsnapping uit de verschrikkelijke werkelijkheid
    Die ontsnapping is tijdelijk,
    De verminking wordt steeds herhaald om dat gevoel terug te krijgen
    Daarom proberen sommige zelfverminkers de wonden constant open te houden.
Zijn er overeenkomsten met zelfmoord?

Er is geen duidelijke grens aan te geven waar zelfverwonding ophoudt en zelfmoord begint. Zelfmoord kan gezien worden als de uiterste vorm van zelfverminking. Vaak denken deze mensen na over zelfmoord en ontwikkelen ze zelfs steeds concretere plannen.

Hoe kan je je kind helpen van die zelfverminking af te geraken?
Als ouder kan je het volgende doen:
    proberen te zorgen dat zelfhaat omslaat in zelfaanvaarding
    help het kind in te zien dat het een probleem heeft
    laat het weten dat het niet de enige is die dit doet
    probeer het te laten begrijpen waarom het dat doet
    zorg dat het kind voelt dat je er bent als het je nodig heeft
    laat het opschrijven wat het
      doet,
      denkt,
      voelt en meemaakt
    breng het kind bij een deskundige hulpverlener!