Uit het "Dagboek van Lieve"

Inleiding

Op 10 december 2001 vond ik in de mailbox van de webmaster een tekst van een van onze leden. Ik vond hem zo mooi, dat ik de mening toegedaan was, dat meer mensen hem moesten kunnen lezen. Ik contacteerde de inzender, die de schrijver bleek te zijn en vroeg toestemming om te tekst te publiceren.

Dit waren enkele reacties van de schrijver:

Uit de grond van mijn hart ben ik blij dat ik een beetje waardering krijg na de pesterijen van 't werk en dat doet me bezonder veel!!!
Ik schrijf heel graag, teksten, doordenkertjes, en mijn boek, mijn uitlaat van emoties.
Ik ben zeer vereerd dat je het wilt publiceren en hierbij ook mijn toestemming. Graag onder de titel "Uit het dagboek van Lieve". Zo kan ik altijd voor een vervolg zorgen en hebben andere mensen ook een soort troost in dat ze niet alleen zijn.
Daar wil ik zeker aan meewerken, als er een naam onder moet mag de naam Lieve wel, niet mijn eigen naam, ik heb teveel schrik!
Later zal dat wel beteren, hoop ik. En als jullie dat goed vinden zal ik blijven schrijven voor Sasam, of andere hulp bieden in de staat van het mogelijke, SAMEN ZIJN WE STERK, mensen hebben soms troost nodig door teveel pesterijen. Ik spreek van ondervinding.

Deel 1

In het holst van de nacht
oop ik door de living en wacht

ik kan niet meer slapen
en de klok tikt met regelmaat

ik zie alles terug voor ogen
hoe ze me vandaag weer kwetsen konden

ik steek mijn kaarsje aan
een zacht licht wakkert door de plaats aan

warme lange tranen vloeien over mijn gezicht
een goede verstandhouding voor elk, wil ik in zicht

als iemand je vernederd, onderdrukt of pijnigd
ben jij het slachtoffer en hij het zwaar wicht

ok al geven ze jou de schuld
het is iets waar je zelf niets aandoen kunt

assertiviteit heb je niet te kort
want het is een machtspel zo wie zo

als ze je eventueel bedreigen
hoef je nog niet te zwijgen

en geloof me, vraag om hulp
SASAM, ik geloof in U !!!

Lieve 10 december 2001

Deel 2

Stilletjes werk ik aan mijn bureau
ik durf niet op te kijken want misschien
krijg ik weer een "cadeau"

zie je nu niet met al uw brommen en gekwel
dat je me heel erg kwetst?

als je me staat in de gang te
en me probeert belachelijk te maken

bezoekers zien dat ook
al denk je er zo niet over

ik lees van jouw gezicht, je plezier
maar voor mij is dat het grote verdriet

mensen hebben gevoelens en verminderen van kracht
terwijl jij in uw positie misbruik maakt van uw macht.

Lieve 14 december 2001

Deel 3

Onder de kerstboom zit ik dan
k had jullie nog graag iets verteld, als dat even kan

Met al die bekrompenheid en gekwel
Zoek ik terug mijn leven in herstel

Ik vind het niet altijd gemakkelijk
En denk eerst aan mijn gezondheid

Maar met de enorme goede steun op de vergadering van mijn medemensen
Heb ik een grote waardering en zou ik jullie allemaal graag wensen

Gezellige feestdagen en proberen te "kunnen" leven
Een nieuwe draad doorgeven

Een draad met veel geluk en weinig zorgen
Die telt voor het ganse nieuwe jaar, te beginnen van morgen

Lieve 21 december 2001

Deel 4

Ik voel me niet goed in mijn vel
het pesten ben ik beu, zeg dat wel!

ik voel me gevangen en onderdrukt
mijn concentratie en vertrouwen is helemaal stuk

denkend; mij isoleren op het werk
dan voelen zij zich sterk

Oh, morgen is een nieuwe dag
en we proberen te starten met een lach

die lach is van korte duur
want het breekt helemaal op in zuur

mij bespieden en begapen, ze noemen dat "grapjes" maken
dat geeft hen zeker geen rode kaken!

zij voelen macht
en hebben de kracht

ze zetten me gewoon tegen de muur
dat wordt teveel op den duur

Lieve 27 december 2001

Deel 5

Door het drukke werk heen
telde ik de kas na en dacht "neen"

dit kan nu niet meer
steeds die zever

ik begin de lijst van broodjes na te zien
iedereen heeft aangeduid "betaald" zo te zien

nu kan ik de lijst afbellen
en ben ik weer benieuwd wat ze mij gaan vertellen

"ik heb betaald", "ik betaal morgen zeker"
ze hebben echt geen geweten

is het geen biljet van 50 of 100 euro
ik kan direct niet wisselen en zeggen ze "ik betaal morgen wel"

iedere keer weer mail ik een berichtje, een herinnering
na veertien dagen zeg je "ik heb al betaald", dat is niet gering!

je denkt "ik ben onderchef, zij betaald mijn eten wel"
onder druk gezet en ik voel me niet goed in mijn vel

de volgende keer schrab ik je van de lijst voor tien uur
iemand anders eten betalen lijkt me veel te duur!!!

Lieve 03 januari 2002

Deel 6

Vandaag had je een belegd broodje besteld
het aantal bestelde broodjes moest worden nageteld

eerst dacht je dat je niets had besteld
bij benadering had je uw broodje al opgegeten, had je me verteld

na de middag vond je het slecht
en zeker onterecht!!!

want als je een slecht broodje hebt opgegeten
door dat vals feit zou je het niet willen op uw geweten

je wou je geld terug....
ik vroeg, "haal dan het slecht broodje, vlug"

toen je terug kwam aangegaan
was ik helemaal aangedaan

wat ik zag was een heel klein stukje brood
het twee centimeter overschotje dat je hielp uit de nood

het had je dan wel gesmaakt voor zo'n SLECHT BROODJE als het was
maar liefst van al lekker eten en dat je je geld ook terug had

als je gelijk had, had je ook gelijk
maar dit was een staaltje van onrechtvaardigheid

het lelijkste is profiteren van een mens
en als IK alles had betaald was je grootste wens!!

Lieve 10 januari 2002

Deel 7

Steeds probeerde je me uw eten te laten betalen
steeds kreeg je een herinnering van mij dat het moest gedaan zijn

ik moest ook werken voor mijn geld
jij als chef had meer dan ik met mijn verzuurde centen

ik weet niet of je me voor slaaf houdt
en ik ben je vrouw niet!!

maar toen je me begon af te dreigen
en ik moest zwijgen...

jij had zware uitspraken over ongewenste intimiteiten
ik had je gezegd, daar krijg je spijt van!

je wou met twee of drie man komen spelen
grandioos zal ik me verdedigen!

jij zegt dat ik moest zwijgen en toelaten
als jij tot het uiterste wilt mij niet gelaten

maar als je denkt, die trees laat alles toe
dat zal niet lukken want ik geef NOOIT toe!

uw machtsmisbruik zou ik graag tegen uw vrouw vertellen
wat voor schurk je bent, dat kan al tellen!

ik wil niet langer meer zwijgen
voor mijn part mag je je verdiende straf krijgen!

Lieve 17 januari 2002

Deel 8

Lieve in verdriet....

In de krant las ik een artikel
ik werd stilletjes en mijn ogen prikkelde

ik kreeg de tekst niet goed meer gelezen
de pijn die ik herkende is nog niet genezen

"Hoe konden uw collega's nu zoiets doen"?
het maakt een mens kapot, ik ken dat gevoel

geen uitzicht meer vinden, de pijn die knaagt
zonder hulp kan je zoiets niet meer aan!

wij wonen in een beschaafd land z
o vind ik dat er een oplossing komen mag

mensen moeten respect krijgen voor elkander
duidelijkheid en begrip, als het even kan

ieder individu heeft recht op een eigen leven
STEUN DAN OOK ELKAAR want ieder is uniek

maak het voor ieder aangenaam,
dus maak de mensen niet verder ziek

alle schuldgevoelens die ze je proberen te geven
jij bent hun slachtoffer dus je hoeft zoiets niet te nemen

maar de belagers weten van aanpak
zetten hun zinnen van plezier op iemand vast

daarom dienen we richtlijnen te hebben
als iedereen nu eens naar meer rechtvaardigheid zou streven?

SAMEN WERKEN AAN EEN BETER LEVEN

Lieve 24 januari 2002

Deel 9

De steun die ik vind
is alsof in mijn oren klinkt

wat mijn medemensen zeggen
is soms met geen woorden uit te leggen

"ik ben niet alleen
met zo een probleem"

de steun die we vinden bij elkaar
de sterkte die we geven aan mekaar

we staan elk voor een probleem
ieder van ons heeft er minstens een

samen zijn we sterk,...
daar kunnen we tesamen aan werken

in de vergaderingen er durven over praten
hoe we in dat probleem kunnen uitgeraken

met toezicht en bijstand
ligt alles voor de hand

ik zie van de cirkel geen kant
IK DANK HET TEAM VAN SASAM!!!

Lieve 31 januari 2002

Deel 10

Ogen voel ik op mij gericht
met al die toestanden hoopt de buurvrouw dat ik zwicht

haar nicht werkt bij mij
en ze is niet zo blij

pas hebben we gebouwd
en zowel op het werk en de buurvrouw rouwt

ook al werk je hard om in het leven vooruit te komen
het wordt in jaloezie en nijd opgenomen

als je niets doet in het leven dan voor je venster staan te gapen
rare geluiden en grote gebaren maken

de vragen die mensen aan me stellen i
k kan die roddels niet uitleggen !!

de buurvrouw denkt dat ik in haar huis woon
en vertegenwoordigers vragen of het wel echt mijn eigendom is

ik hoef me aan niemand te verantwoorden
het is mijn eigendom, en niet de buurvrouw haar woorden

zij zal moeten leren verstaan en begrijpen
dat ieder mens APART zijn eigendom heeft en ze niet altijd hun wil kunnen krijgen!!

bemoeienissen, gegluur en spioneren is iets dat ik totaal niet hoef
dat geldt voor het werk zowel als voor de buurvrouw!!!!

Lieve 5 februari 2002

Deel 11

Ik ben ziek geworden van al dat gepest
eerst dacht ik "het was een test"

maar deze werd erger en erger
voor ik het besefte stond ik nergens

ik wilde strijden en me verdedigen
ik wou het zeker niet opgeven

een job die je graag deed
daar ging ik gewoon voor als geen een

collega's zagen dat ook
uw job graag doen en je er bij goed voelen ook nog

was het jaloezie of wraak?
roddels kreeg ik niet meer verwerkt en de mobbers hadden vermaak

het telkens moeten horen op het werk
commentaar op mijn priveleven

waar haalden ze zoiets vandaan?
of ik nu in mijn tuin andere planten gezet had

of op welk uur ik aan de winkel gezien werd
of ik nu bezoek had van tante of vriendin

het was mijn leven, iets persoonlijks
en niet de buurvrouw haar woorden

dat had ik steevast ondervonden
de buurvrouw had familie werken bij onze firma

zeker en vast geen voordelen!!!
in tegendeel geen leven meer...

ik voel me moe en heb geen strijdlust meer
mijn krachten verdwenen

Lieve 12 februari 2002

Deel 12

Spreek je te stil of kijk je te sip
vind je niet genoeg steun of heb je een andere kleur

moet je merkkleding dragen of stel je teveel vragen
word je geisoleerd of plakken ze je graag tegen de muur?

word je bespioneerd en helemaal gekleineerd
pesten ze je graag of ben je te traag

denk er eens bij na wat een hart mensen dragen
VERDRAAGZAAMHEID betekent dat iets kleins?

Lieve 16 februari 2002

Deel 13

Voorwoord Na het verschijnen van de eerste twee delen van het Dagboek van Lieve. Werd er door een jongen uit het Gentse een vraag gesteld: "of hij bepaalde delen uit het dagboek van Lieve" mocht verwerken in zijn werkje over pesterijen? Deze vraag werd doorgeven aan Lieve en de jongen kreeg de toestemming. Op een bepaald moment schreef hij dat hij veel steun en troost vond in de teksten van Lieve, zeker nu hij zopas een vriend verloren was die zelfmoord had gepleegd (waarschijnlijk n.a.v. pesterijen, die de jongen niet meer aankon). Ik stuurde het berichtje door aan Lieve en Lieve schreef speciaal voor deze jongen en zijn verloren vriend deel 13 van "Uit het Dagboek van Lieve" .

Het afscheid van een vriend ligt soms zwaar
ik heb daar zo direct geen antwoord voor klaar

het is een leegte die achter blijft

de zorg ... van de twijfel
men denkt dat het de mens niet schaadt

maar het is iets dat niet vergaat
de mooie herinneringen wil je zeker niet verliezen

maar we kunnen in het leven niet altijd kiezen
als die vriend zelf een beslissing neemt

probeer ik hem begrip te geven
maar eens zijn beslissing vast staat
is er voor hem geen andere weg of straat

het klinkt misschien hard en banaal
maar ik PROBEER te begrijpen en te verstaan

wat soms wel HEEL MOEILIJK is in een bepaalde situatie
het is HEEL HARD maar heb respect,
het klinkt voor ons de hel maar voor hem is het een gratie.

Lieve 18 februari 2002

Deel 15

Er wordt een strijd gestreden
en ik kan het niet vergeten

in verraad en pijn
in kwaadheid en in nijd

zwakte en macht staan centraal
wie gaat er met de buit aan de haal ? t

egen een muur oplopen, genoeg is genoeg !
laat je geen domme dingen doen !

om de rechte weg te belopen
en niet te eindigen in een schacht.

Lieve 01 maart 2002

Deel 17

Vandaag krijg ik weer commentaar op mijn haar
bijeen met een klem of een staart

het klinkt misschien raar
maar je houdt het niet voor waar

"Lach eens naar mij, nee, beter met brede lach"
sorry, ik wil mezelf blijven als dat even mag?

voor jou is precies niets meer goed
weet je dat ik me gekwetst voel ?

"Wat ben je nu weer aan 't doen en waarom loop je hier nog rond"?
achteraf zei je ; "Dat kwam niet uit mijn mond"

weet jezelf waar je mee bezig bent ?
ik denk dat je jezelf nog niet kent.

Lieve 18 maart 2002

Deel 18

Hoe een goede collega zou .....

Iemand waarmee je kan praten
die je aan geen toeval overlaat

iemand die soms kordaat is
en toch je kameraad is

iemand die deelt in wenen en lachen
en een nieuwe dagtaak starten

iemand waar je alles kan aan vragen
zonder het met kritiek te moeten beklagen

iemand die je in stress en strijd
ruzie vermijdt

iemand die wil naar respect streven
en je moet je geen verantwoording geven

wat is het toch fijn
om zo een collega te zijn !!!

Lieve 25 maart 2002

Deel 19

David, ik heb spijt dat ik je persoonlijk niet gekend heb
graag had ik je een woordje gezegd

en hoe kan ik dit niet beter doen dan in mijn dagboek
ik kan met jou geen eindje verderop wandelen, het praten naar elkaar is anders,
het is iets dat werkt heel sterk op mijn gemoed
het moet van mijn hart, ik kan er niets aandoen

ik zag op teevee en las in de krant
uw mobbers hadden het recht niet om u tegen een muur te zetten,
schuldgevoelens geven,
geen uitweg ... en je voelde je gevangen want je kon geen kant uit

weet dat er vele slachtoffers in gedachten met je meevoelen
wij weten wat mobbers aanrichten, wij kennen spijtig genoeg dat gevoel

David, ik durf je niet te noemen "als voorbeeld"
de pijn die je hebt doorstaan, de sfeer die niet keerde

het onbegrip, het vertier van de mobbers
je zat er midden in, kon niet vluchten, kon niet ontkomen

ik heb begrip voor de beslissing die je nam,
de pijn die je achterliet terwijl je het leven ontnam

bij vele mensen, zowel van onze groep en ook bij mij zal je zeker niet
vergeten worden !!

mijn tranen kan ik niet bedwingen,
denkend aan het verdriet van uw ouders, familie en vrienden

.... een leegte die achterblijft ....

David met al die schuldgevoelens die de mobbers jou hebben aangepraat
kennen we nog niet het gevolg want ik heb zo'n vreselijk gedacht
dat ze nu wel een ander slachtoffer maken

ik hoop dat er door verschillende omstandigheden
een oplossing en meer begrip komt voor deze problemen
David, ik denk wat je gedaan hebt was zwaar ... maar zeker niet zinloos was

tot zover de mensen hun ogen openen en
dat de JUISTE PERSONEN zorgen voor een JUISTE AANPAK

David, we zullen je allemaal missen, misschien kan je van hierboven volgen
hoe de mobbers na verloop van tijd hun fouten mogen inzien

David, ik kan je geen hand geven "en tot ziens"
maar in stilte laat ik zeker een kaarsje branden voor u.

Lieve 2 april 2002

Deel 20

Ik heb het gevoel dat de tijd stilstaat
tijd is een prioriteit als je voor een beslissing staat

hoe moet het met mijn leven verder?
wat gaan de pesters me weeral geven?

Ik ben het beu en zie geen andere weg
kritisch beschrijf ik mijn situatie zelf

ik moet van de hindernis zelf zien uit te geraken
ik voel me gevangen in de firma's ijzeren handen

zo een mens proberen kapot te krijgen
ik moet mijn touwtjes terug in eigen handen nemen

ik wil terug mijn eigen gedachten hebben
wil niet meer het gevoel hebben steeds bedreigd te worden
en geleefd te worden door HEN !

neen, ik heb mijn eigen persoonlijkheid
ben geen monster zoals de pesters zegden

de sterkte om te kunnen vechten
de juiste woorden vinden om zonder tranen uit te leggen

want voor zo'n behandeling doet me denken aan een con ...kamp
daar vind ik echt geen woorden meer voor om anders uit te leggen....

Lieve 14 april 2002

Deel 21

Ik heb het gevoel dat de tijd stilstaat

HULP
geef hulp aan elkaar als je kunt
HULP
geef steun als je geconfronteerd wordt als getuige

hulp is zo belangrijk
geef het slachtoffer bijstand en tijd

hulp is een noodkreet
ij kan zelf ook een slachtoffer worden, wie weet...

hulp, heb jezelf ook graag wanneer je het nodig hebt
elkaar helpen in de toekomst die ons rest

hulp, doe je ogen niet dicht
opkomen voor elkaar is wat het leven verlicht

hulp, iets dat zover besproken is geweest
"als ik kan helpen, laat dan iets weten"

hulp, een ondersteuning met positieve gevolgen
niet alleen voor vandaag maar ook de dagen die volgen

hulp krijgen en hulp geven
is een positieve richting van ons leven

HULP, ik spreek van ondervinding.......
in moeilijke momenten dat ik het niet meer zie zitten

HULP IS EEN BINDING
HULP GEEFT OOK NIEUWE VRIENDEN

Lieve 22 april 2002

Deel 22

ik schrik wakker door de zoveelste nachtmerrie die ik had
het zweet loopt over mijn gezicht, ik sta op
en verfris me met wat water

de pijn die knaagt, drie uur 's nachts
en dan surf ik op het internet
ik dacht; "dat is net wat ik nodig heb"

ik bekijk de pagina's
het brengt me op andere gedachten

door het bladeren van de pagina's heen versterkt het mijn gemoed
HET IS EEN STERKE TROOST DAT IK VOEL

een troost, een sterkte, opzoek naar een uitzicht
voor mij op dat moeilijk moment heel belangrijk !!

het gevoel hebben om midden in de nacht
een positieve soort communicatie die naar me glimlacht...

een communicatie, voel me niet alleen en ben blij om de tips te lezen
DAT IS VAN GROTE WAARDE OM UITZICHTLOZE MOMENTEN

even lopen mijn traantjes over mijn gezicht
stilstaand wat het allemaal voor mij betekent, en ziet ...

Zware momenten worden door een positieve communicatie
in het midden van de nacht VERLICHT !!

Lieve 29 april 2002

Deel 23

In wat voor een maatschappij leven wij?
ben ik te streng of ben ik te lief?
is vriendelijkheid geen goeie eigenschap meer?

of moet ik steeds maar van mezelf afbijten?
moet ik me ieder minuut, ieder uur , iedere dag bewijzen?

steeds alert zijn voor een mogelijke aanval?
steeds alert zijn dat ik het gepaste antwoord klaar heb?

telken malen een pas afsnijden
klagen zodat ze me niet hoeven te benijden?

moet ik een muur rondom mij bouwen?
ik wil niet meer gekwetst worden, heb weinig vertrouwen

loopt iedereen rond wie hem/haar gebruiken kan
profiteren van mensen te pas of onpas

mijn persoonlijke bezittingen kunnen bewijzen?
of krijgt mijn materiaal weer poten en oren en verdwijnen?

Is dat nu de maatschappij van vandaag?
dat is mijn goeie vraag ....

Lieve 14 mei 2002

Deel 24

Geen herinnering meer maar in actie gaan
als je het niet meer ziet zitten, is de tijd traag

ik wil hulp, ik wil opnieuw moed
geluk ben ik vergeten, weet niet meer hoe het voelde ...

want in al die vernederingen en pijn
voelde ik alsmaar lijden

ik wil erover praten ...
maar de pesters kunnen me niet gerustlaten

iedere LINK wordt bij de hand genomen
om wat ik in mijn prive doe op te sporen

je kunt het niet geloven ...
maar het is net of mijn leven wordt ontnomen

die steeds kerende roddels en kritiek
precies of ik ben een misdadiger, heel die situatie maakt me ZIEK

erover zwijgen, NEEN, er KUNNEN over praten
klinkt soms heel anders ....

want soms WILLEN praten maar niet KUNNEN
kapot gepest..., een verder doel zoeken in het leven is een hulp.

Lieve 22 mei 2002

Deel 25

Laat me gerust want ik ben het beu
ik kruip weg achter een gesloten deur

kan me niet verdedigen, kan er niet meer tegen
rust is nu op dit moment een grote zegen

zou ik nog kunnen kruisen van andere wegen?
voor ik beslis, de juiste beslissing afwegen ?

waar moet ik nu heen ?
ik voel me zo verloren, als je dat eens weet ...

en dan ben ik weer blij dat iemand mij steun geeft
RECHTVAARDIGHEID in dank graag opneemt

met begrip en inzicht kom ik er wel doorheen
maar het komt nooit meer als voorheen !

een stuk van mijn leven is verloren en kapot
ik schreeuw om : "Hulp gezocht"!!

graag had ik de JUISTE PERSONEN naar RECHTVAARDIGHEID zien streven
de levensbal in het juiste EVENWICHT geven

een sterke dank voor alle hulp, van onze slachtoffers en sympathisanten
met moed en sterkte in de levenscirkel en hopelijk ZONDER obstakels of kanten.

Lieve 30 mei 2002

Deel 26

In wat voor een maatschappij leven wij ?
mogen we niet meer zijn wie we zijn ?

niet meer mogen opkomen voor ons zelf
het steeds voelen van kwetsbaarheid ?

mogen we ons niet verdedigen ?
want dat aanvoelt de pester als een belediging !

zijn pesters belangrijker dan slachtoffers ??
DAT is hetgeen pesters wensen; want ocharme wat moeten zij allemaal opofferen?

al die tijd maken in zoveel energie en strijd
om hun macht KNOKKEN en de slachtoffers onweerbaar krijgen

DAT is een fulltime job, die de pester plant tussen zijn dagelijks werk
IS DAT DAN NIET HEEL ERG ????

wat de slachtoffers voelen
kan hun niet bekoelen

want de pesters kunnen genieten
van de slachtoffers hun verdriet

als het niet meer verder kan, doen ze iets drastisch
want steeds zijn ze opzoek naar wat ANDERS

zoals ze onder andere gezegd hebben tegen mij;
"Tot de dood ons scheidt".

Lieve 7 juni 2002

Deel 27

Als je respect kent voor uw medemens
hen aanvaarden zoals ze zijn

geen bemoeienis of gegluur
het is teveel op den duur

waarom kunnen mensen niet gewoon doen ?
ze hebben tegenwoordig geen fatsoen

waar gaat de wereld naartoe ?
in haat en jaloezie ten onder toe

het kan eenvoudiger ...
maar voor bepaalde mensen moeilijker

RESPECTEER UW MEDEMENS, zoals ze zijn
en BEHANDEL HEN zoals JIJ BEHANDELD wilt zijn !!!

Lieve 14 juni 2002

Deel 28

thuisgekomen van mijn drukke job

dacht ik even te rusten maar dat was een flop
de telefoon rinkelt en ik neem op

plots zat er iemand te schelden tegen mijn kop
werk en prive houd ik graag uit mekaar

maar dit kon niet zijn want dat had ik niet graag
beginnen te schelden "Wat heb je nu weer gedaan"

achteraf geteld waren nog dozen genoeg die daar staan
als je reden ertoe had

had ik er misschien anders over gedacht
maar telkens blijven problemen peuteren

klinkt afgezaagd en begint te zeuren
mijn partner vond het heel erg voor mij

steeds je best doen was niet goed genoeg en nu... dit erbij !
wat je nu gedaan hebt is zeker niet goed te keuren

het vertrouwen voorgoed stuk, wat gebeurd is geeft geen ommekeer !!

Lieve 22 juni 2002

Deel 29

's morgens kwam ik binnen
zonder me te vergissen

zet ik mijn computer aan
wat hadden ze nu weer gedaan !!

op mijn keybord lagen sigarettenpeuken
die uitpuilde als vuile spreuken

want zoals die daar lagen was geen zegen
maar spraken wel als in boekdelen

iemand die zoiets gedaan had was niet gegeneerd
wat kon hun dat wat schelen ?

het was het achterlaten van hun visitekaartje
zo hield ik dat in de gaten

heel regelmatig zag ik het weer
wie deed dit ? ... en hoop voor de laatste keer

want al dat melden en opkuisen was ik MOE
ik had ervan GENOEG !!

Lieve 5 juli 2002

Deel 30

'de pijn die ik moet dragen
is dikwijls niet meer te verdragen

het is machtiger dan mezelf
ik wil me ertegen verzetten

want voor heel die situatie heb ik niet gekozen,
ik lijk wel bevrozen ...

mijn gevoelens in een knoop...
tijd brengt raad en ik leef op goede hoop

dat klinkt positief waar het omgaat met al de nodige steun en raad

spartel ik er wel door moet wel,
anders is het te uitzichtloos

weinig slapen, ongerust en nagels bijten
het is een hele strijd

"niet teveel denken" zegt men dan
gemakkelijk gezegd dan gedaan

het is niet met een knop om te draaien
bloemen in een vaas gezet om de living te verfraaien

maar niets helpt me om de pijn kwijt te geraken
mensen zeggen me "Oh, het zal met de tijd allemaal wel vervagen"

NOG vind ik het heel ERG om de job die ik graag deed
waar ik zo behandeld werd en waar men me alles zo VERWEET

Lieve 30 augustus 2002

Deel 31

Wie ben ik ?

is het in mijn gevoelens dat het zit ?
ben opzoek naar oorzaak en gevolg van pesten

de vragen die ik mezelf stel, is iets dat me zwaar kwetst
de aangepraatte schuldgevoelens zijn nog niet verteerd was het onverdraagzaamheid dat er heerstte ?

de mobbers hebben een stuk van mijn leven weggenomen
mijn dokteres zegt me dat ik daar moet aan werken,beetje bij beetje

daar kan ik niet aan het ontkomen om zo mijn leven te hernemen
een traantje laten, de obstakels beschrijven, het proces verwerken

teksten maken, mijn boek verderschrijven, de opkropping wegschrijven
proberen te slapen, de nachtmerries verwerken

het is iets dat niemand anders in mijn plaats kan doen, alleen ikzelf
niet meer kunnen en WILLEN buitenkomen

ik wil het gevoel van mijn veiligheid NIET op te geven
proberen te eten, proberen te vergeten

proberen terug een sterkte op te nemen
proberen EN kunnen over praten in groep
buitenkomen en dit ook blijven doen !!!

ik ben ontzettend tevreden dat mijn dokteres BEGRIP geeft en de situatie verstaat
en me NIET de zoveelste persoon is die zegt "Trek het je niet aan"!!

ze verstaat waar het omgaat
ze geeft me professionele begeleiding en zo de pijnen wat vergaan i

k ben uiterst blij en DANKBAAR wat ze voor mij heeft gedaan
een verdiende pluim, want hoe moest het met mij anders verder gaan ??

als iedereen zegt "oh, zijt sterk, trek het je niet aan"
geen uitweg vinden in die problemen, hoe moest het dan toch verder gaan ??
als ieder mens van goede wil, en in de state van het mogelijke wilt helpen

er ECHT voor gaan om slachtoffers te helpen
dat zou in het groots, onze samenleving, ALS EEN GESCHENK WORDEN AANZIEN !!!

Lieve 20 september 2002

Deel 32

angst is een drempel
in je leven een rem

een blokkade die je moet oversteken
een opdracht om aan te durven
dat weet ik zeker !!

want steeds beetje bij beetje
een stapje vooruit, meer en meer

hoever is dit toch kunnen komen ?
ik had alles anders voorgenomen

ik kan in het leven niet altijd kiezen
ik kan er niet aandoen dat de pesters zo gewiekst zijn

eerst vriendelijk en ingetogen
aarna mijn leven willen ombogen
door mijn zwakke plekken te kennen
die opdracht vinden de pesters geweldig

want ze spelen het uit tegen mij
ze willen - het kunnen - kraken van mijn persoonlijkheid

niet stoppen, doorgaan, ze kunnen het toch niet laten???

wat willen de pesters nu bewijzen?
macht over andere mensen krijgen?

Lieve 14 oktober 2002

Deel 33

een collega van goede wil
bleef even aan mijn bureau staan, stilte

zij kwam de faxen halen
die ik dan meegaf

medecollega's hadden gebeld
en zo aan de chef verteld

die met chronometer
de minuten meette

twee minuten was teveel
en het had al niet zoveel gescheeld

Lieve 30 oktober 2002

Deel 34

Ik heb niet veel tijd meer
zo een gevoel heb ik weer

wat moet ik doen?
waar moet ik naartoe?

hoe gaat mijn leven verder?
ik loop verloren, het gevoel misschien heb ik dan nog even ...

ik ruik de wintertintels en probeer ervan te genieten
maar ik ondervind een obstakel, mijn verdriet !!

waar is toch mijn normale leven heen?
ik wil alles terug als voorheen

het geluk dat me toelacht
daar zal ik even moeten aan werken, erop wachten

ze zeggen dat de tijd alles slijt
ik ondervind slechte herinneringen tot mijn grote spijt

ik wil mijn leven terug in eigen handen houden
al goed dat ik me aan de sterkte van mijn gezin kan houden

ze zeggen dat liefde alles overwint
gezellig- en geborgenheid, ieder een-gezind

misschien kan het een troost zijn, ook voor u
SAMEN STERK, daar vertrouw ik op hier en nu !!!

Lieve 15 november 2002

Deel 35

Zoveel verdriet, lijden en pijn
ik wou dat er meer steunende mensen zijn

mensen waar je kan op vertrouwen
om vriendschap te kunnen uitbouwen

je denkt misschien, hoe onbenullig ....
MAAR voor het leven heel nuttig

e hulp die ik heb gekregen
was voor mij op dat moeilijk moment een grote zegen !!!

graag zou ik zo een lichtpunt voor anderen willen betekenen
een WITTE RAAF te kunnen zijn voor anderen in het leven.

Lieve 30 november 2002

Deel 36

Midden in de nacht ben ik weer aan 't denken
hoe onze voorouders hard moesten werken

wat zij allemaal voor ons gedaan hebben
dat is niet op 1,2,3, uit te leggen

onze voorouders hebben gestreven naar een goed doel,
van arbeidsreglement tot een regeling naar vakantie toe

het vroegere misbuik van ongeachtheid het ongewenst seksueel gedrag, ...
DEZE TIJD HOEFT NIET TERUG TE KOMEN !!!

getuigen hoeven niet te zwijgen samen de strijd aan gaan voor een beter leven I

k vind als het erop aankomt om de LEVENSVERBETERING waar onze voorouders hard moesten voor opboksen om te kunnen waarmaken

.... deze levensverbetering moeten we verder zetten misschien kunnen we daar al mee beginnen om een STOP toe te roepen aan pesters !!!
het is een sterk begin wanneer er vaste regelingen getroffen worden betekent ... een discipline, levenskwaliteit onder de persoonlijkheid voor vele mensen

Lieve 24 december 2002

Deel 37

een wegwijzer in het leven
een ontmoeting die veel vriendschap kan geven

een wijzer die plots een richting kan betekenen
een wijzer die een oplossing kan geven

een wijzer als lichtpunt in een donker leven
een levenswijze waar ik geen bestaan kon van afweten

want "de juiste mensen komen de juiste mensen tegen op een goede plaats"
mijn leven kreeg een heel nieuwe wending want ik kwam een oude vriendin tegen

welke mensen die men ontmoet
komen er nieuwe kansen tegemoet

een oude schoolvriend, een nieuwe job, een goede dokter, een sterke lerares,...
een duurzame vriendschap die ZIN IN HET LEVEN kan geven

Lieve 20 januari 2003

Deel 38

zweterige handen, bibberen van pijn
een spierwit gezicht, net als een lijk

daar zit ik dan met een zwaar verrokken spier
na onderzoek en goede verzorging, sterk verdriet

want gekluisterd aan mijn stoel
heb ik tijd en krijg ik herinneringen van toen

het steeds opknokken om iets te bereiken
persoonlijk, maar ik wil mijn doel bereiken

tranen lopen over mijn gezicht,
verloren tijd vind ik, want die stoel zegt me niks !!!

ik heb nog zoveel pijnlijke tijd van mijn leven om in te halen
nu zit ik hier aan die stomme stoel genageld

mijn levensdoel geeft me moed en kracht
ik moet verder want het is een positief resultaat waar ik op wacht

.... ik moet verder, pijn of niet
ik kan mijn slechte herinneringen niet bedwingen
één doel staat vast; een WITTE RAAF te willen en kunnen zijn voor anderen !!

Lieve 15 februari 2003

Deel 39

Vandaag heb ik het weer moeilijk
in de morgen zag ik mijn gezicht in de spiegel

een spierwit gezicht en mijn rechteroog ...
helemaal dichtgeweend, onbewust en zonder betoog

was ik mijn ogen schoon
het was weer een moeilijke nacht

de nachtmerries kwamen na mekaar, onverwacht
niet 1 maar 3, .... word ik dan wakker

sta op en drink dan een slok thee
met koude tenen, terug in bed en proberen te slapen

mijn tranen lopen hun eigen gangetje
ik heb ze niet in bedwang

de pijn is soms ondraaglijk
de beelden van slechte herinneringen en geweld
kan ik nog niet aanvaarden en is nog niet verwerkt !!

Lieve 27 februari 2003

Deel 40

Gisteren is voorbij
misschien zijn we daarom ZO blij

als gisteren je gekwetst had
als gisteren vreugde bezat

gisteren was een mooie herinnering
ik wou dat ik nog kon genieten, maar was het wel zoals het ging ?

gisteren heeft geen geheimen meer
gisteren hebben we BELEEFD

als gisteren slechte gedachten had
dan had ik me zeker beters verwacht

gisteren met al zijn slechte en goede kanten
gisteren hebben we dan wel achter de rug gehad

Lieve 20 maart 2003

Deel 42

De telefoon rinkelt en ik ben ongerust
ze laten me niet gerust !

ze kunnen het niet laten
om mij te belagen

ik kan nog zo weinig verdragen
het verdriet dat ik verder moet dragen

"ik wil wel maar ik kan het niet"
ik voel me opgesloten in een gevangenis

er moet wat tijd overgaan
men zegt toch; "tijd brengt raad"!

Lieve 30 april 2003

Deel 43

k heb zenuwen gekregen ...
ik kan steeds nog niet vergeten ...

het kwetsen en het voelen van pijn
door hun daden en vennijn

met momenten ondraaglijk
ik word daarvan misselijk

steeds maar nieuwe bedreigingen incaseren
ik wou dat het volledig gedaan was

het is midden in de nacht...
en ik krijg weer een nachtmerrie

badend in 't zweet word ik wakker
met een helse kreet

ik kan niet meer slapen
en loop in de living wat rond

vandaag maakten de mobbers
het weer te bond !

etelige vragen stellen
en dreigen om te zwijgen.

Lieve 30 mei 2003

Deel 44

Ik zit rustig op ons terras
Ik vul de frisdrank in mijn glas

Ik voel een vreselijke haat aan de
andere kant van onze verblinde omheiningsdraad

Mijn buren hebben iets 'gehoord'
en ik kan niet op het terras blijven zitten zo ongestoord

Ik hoor een deur telkens maar dicht slaan
ZO dikwijls agressief achter elkaar !

De auto van de 'andere kant' wordt gestart
blijvend gas geven en minderen, daar zijn ze weer gestart !

Tussen de latten van de omheiningsdraad zie ik ogen
Dit kan toch niet waar zijn !! Dit zou toch niet mogen !!
Ik krijg het gevoel dat ze me willen bang maken

Kun je geloven dat dit volwassen mensen waren?
Een VRESELIJK GEVOEL dat duurt precies "uuuuuuren"

mijn tijdschriftje op zij gelegd met in mijn gedachten:
"niet te geloven maar het zijn mijn buren".

Lieve 30 juni 2003

Deel 45

Ik zit rustig op ons terras
Ik vul de frisdrank in mijn glas

Ik loop met een bakje vol kleine plantjes op onze oprit
met een gevoel dat het nu eens meezit

Een diepe agressieve zucht klinkt
langs de andere kant van de scheidingsdraad

Ik plant mijn plantjes netjes verder maar ...
Ik voel langs de andere kant een vreselijke haat

Een geluk dat we elkaar niet hoeven te zien
een verblinde draad betekent voor mij een TIEN !!

Ik hou van mijn privé en moet me sterk houden
want "het stil meelopen" voelt soms aan als "uuuren"

Waar kunnen volwassen mensen zich mee bezighouden?
Ik kan nog steeds niet geloven 'waarom' maar het zijn mijn buren.

Lieve 20 juli 2003